Brentford FC

De Brentford FC retro voetbalshirts vertellen het verhaal van Griffin Park, oude Londense derby’s en generaties spelers die het rood en wit droegen. Vooral klassieke shirts uit de jaren 70, 80, 90 en 00 hebben de typische uitstraling van het Engelse clubvoetbal uit die periodes: traditionele strepen, eenvoudige clublogo’s, opvallende sponsors en ruimere pasvormen. Voor liefhebbers van retro voetbalshirts en Engelse voetbalcultuur heeft Brentford daardoor een geheel eigen charme.

Brentford FC: voetbalgeschiedenis uit West-Londen

Brentford Football Club werd opgericht in 1889. De oorsprong van de club ligt bij de Brentford Rowing Club, waarvan leden op zoek waren naar een wintersport om buiten het roeiseizoen te beoefenen.

Tijdens bijeenkomsten in oktober 1889 werd besproken of er een rugby- of voetbalclub moest worden opgericht. Uiteindelijk won association football de stemming en ontstond Brentford FC.

De eerste wedstrijd werd in november van dat jaar gespeeld tegen een elftal uit Kew en eindigde in 1-1.

De oorspronkelijke clubkleuren waren opvallend genoeg geen rood en wit. Brentford begon in kleuren die afkomstig waren van de roeivereniging: bordeauxrood, zalmroze en blauw. Later speelde de club ook in onder meer blauw en goud.

De inmiddels beroemde rode en witte verticale strepen werden pas in het seizoen 1925/26 geïntroduceerd. Sindsdien vormen ze de belangrijkste visuele identiteit van Brentford.

De opmars onder Harry Curtis

Een van de belangrijkste personen uit de vroege geschiedenis van Brentford is trainer en manager Harry Curtis.

Curtis kwam in 1926 naar de club en veranderde Brentford in de daaropvolgende jaren van een bescheiden ploeg uit de derde klasse in een club die zich kon meten met de beste teams van Engeland.

Een eerste opmerkelijke prestatie volgde in het seizoen 1929/30. Brentford won toen alle 21 thuiswedstrijden in de competitie op Griffin Park. Die uitzonderlijke reeks behoort nog altijd tot de meest bijzondere records uit de Engelse voetbalgeschiedenis.

In 1932/33 werd Brentford kampioen van de Third Division South. Twee jaar later volgde opnieuw een titel, ditmaal in de Second Division.

Daarmee promoveerde Brentford in 1935 voor het eerst naar het hoogste niveau van het Engelse voetbal.

De gouden jaren van Brentford

Het seizoen 1935/36 behoort tot de absolute hoogtepunten uit de clubgeschiedenis.

Brentford maakte zijn debuut in de First Division en eindigde direct als vijfde van Engeland. Tot op heden is dat de hoogste eindklassering uit de historie van de club.

De ploeg van Harry Curtis beschikte in deze periode over spelers als Jack Holliday, Dai Hopkins, Billy Scott en Dave McCulloch.

Vooral McCulloch maakte indruk. De Schotse spits kwam tijdens het seizoen naar Griffin Park en scoorde aan de lopende band. Zijn doelpunten hielpen Brentford naar die historische vijfde plaats.

Ook in de seizoenen daarna bleef Brentford sterk presteren. Tweemaal eindigde de club als zesde in de hoogste Engelse divisie.

De Tweede Wereldoorlog onderbrak vervolgens de competitie. Na de hervatting van het Engelse profvoetbal kon Brentford het vooroorlogse niveau niet meer vasthouden. In 1947 degradeerden The Bees uit de hoogste divisie.

Het zou vervolgens maar liefst 74 jaar duren voordat Brentford opnieuw terugkeerde op het hoogste niveau.

Het Brentford FC logo en de bij

Het Brentford FC logo is sterk verbonden met de bijnaam van de club: The Bees.

In het huidige embleem staat een grote bij centraal, omringd door een cirkel met de naam Brentford Football Club en het oprichtingsjaar 1889.

Het huidige ontwerp werd in 2017 geïntroduceerd en grijpt terug op oudere clubemblemen uit de jaren 60 en 70. Daarmee combineert het logo een moderne uitstraling met een duidelijke verwijzing naar de historie van de club.

Door de jaren heen gebruikte Brentford verschillende emblemen.

Op veel oude Brentford voetbalshirts uit de jaren 70, 80 en 90 zien we daarom heel andere clublogo’s. Zo gebruikte de club jarenlang een embleem met verschillende symbolen uit het gemeentewapen van Brentford.

Juist die variatie maakt historische voetbalshirts interessant voor verzamelaars. Aan het clublogo is vaak direct te herkennen uit welke periode een bepaald Brentford retro voetbalshirt afkomstig is.

Waarom heet Brentford The Bees?

De officiële bijnaam van Brentford is The Bees.

Opvallend genoeg ontstond die bijnaam waarschijnlijk door een misverstand.

Aan het einde van de negentiende eeuw kwamen studenten van Borough Road College regelmatig naar wedstrijden van Brentford kijken. Zij zouden de club hebben aangemoedigd met de kreet “Buck up B’s”, waarbij de letter B naar Brentford verwees.

Omstanders zouden dit hebben verstaan als Bees. De bijnaam bleef hangen en groeide uiteindelijk uit tot een belangrijk onderdeel van de identiteit van de club.

Daarom zien we tegenwoordig overal rond Brentford verwijzingen naar bijen, honingraten en bijenkorven.

Ook het clublogo draait volledig om de bij.

Griffin Park: het historische thuis van Brentford

Geen verhaal over Brentford FC is compleet zonder Griffin Park.

Brentford speelde vanaf 1904 zijn thuiswedstrijden in dit karakteristieke stadion. Meer dan een eeuw lang vormde Griffin Park het kloppende hart van de club.

Het stadion lag midden tussen de huizen van West-Londen en had alles wat liefhebbers met traditioneel Engels voetbal associëren: compacte tribunes, supporters dicht op het veld en een uitgesproken lokale sfeer.

Griffin Park werd bovendien beroemd vanwege een bijzonder detail.

Rondom het stadion bevond zich jarenlang op vrijwel iedere hoek een pub. Daardoor ontstond de bekende voetbaltriviavraag welke Engelse voetbalclub een stadion had met een pub op iedere hoek.

Onder andere The Griffin, The New Inn, The Princess Royal en The Royal Oak maakten deel uit van deze bijzondere voetbalomgeving.

Voor veel supporters hoorde een bezoek aan een van de pubs net zo goed bij een wedstrijddag als de negentig minuten voetbal zelf.

Afscheid van Griffin Park

In 2020 kwam er na 116 jaar een einde aan het tijdperk Griffin Park.

De laatste jaren in het stadion vielen samen met een sportieve wederopstanding van Brentford. Onder trainer Thomas Frank ontwikkelde de club zich tot een van de meest interessante ploegen in het Championship.

Juist daardoor kreeg het afscheid extra betekenis. Griffin Park vertegenwoordigde meer dan een stadion. Het stond voor generaties supporters, lagere divisies, promoties, teleurstellingen en karakteristieke Londense voetbalcultuur.

Veel Brentford shirts uit de jaren 80, 90 en 00 zijn daardoor automatisch verbonden met herinneringen aan dit stadion.

Het Gtech Community Stadium

Sinds 2020 speelt Brentford zijn thuiswedstrijden in het moderne Gtech Community Stadium, oorspronkelijk geopend als Brentford Community Stadium.

Het stadion ligt vlak bij Kew Bridge en daarmee opvallend dicht bij de plek waar de club in 1889 werd opgericht.

Met een capaciteit van ongeveer 17.250 toeschouwers is het stadion relatief compact voor Premier League-begrippen. Dat zorgt ervoor dat Brentford iets van de intieme sfeer van Griffin Park heeft kunnen behouden.

De verhuizing vormde het begin van een nieuw hoofdstuk.

Kort na de opening van het stadion promoveerde Brentford naar de Premier League. Daardoor werd het nieuwe stadion vrijwel direct het decor voor wedstrijden tegen de grootste clubs van Engeland.

De clubkleuren van Brentford FC

De bekendste clubkleuren van Brentford zijn rood, wit en zwart.

Het traditionele thuisshirt bestaat uit verticale rode en witte strepen, meestal gecombineerd met een zwarte broek en zwarte of donkere details.

Die kleurencombinatie is sinds de jaren twintig sterk verbonden met de club.

Toch heeft Brentford in zijn geschiedenis verschillende andere kleuren gedragen. Bij de oprichting speelde de club in bordeauxrood, zalmroze en blauw. Aan het begin van de twintigste eeuw verschenen ook blauw en goud op de shirts.

De rode en witte strepen kwamen pas in 1925.

Door de jaren heen werden de strepen steeds opnieuw geïnterpreteerd. Sommige klassieke Brentford voetbalshirtshebben brede banen, terwijl andere juist smallere strepen gebruiken.

Vooral in de jaren 80 en 90 werden de ontwerpen aangevuld met opvallende kragen, geometrische details en grote shirtsponsors.

Brentford voetbalshirts uit de jaren 80 en 90

Voor verzamelaars zijn vooral Brentford voetbalshirts uit de jaren 80 en jaren 90 interessant.

Engelse voetbalshirts uit deze periode hadden een heel andere uitstraling dan moderne tenues. De shirts waren ruimer gesneden en vaak gemaakt van glanzende synthetische stoffen.

Ook sponsors werden steeds belangrijker binnen het shirtontwerp.

De combinatie met de traditionele rood-witte strepen leverde karakteristieke Brentford-shirts op die onmiddellijk doen denken aan oude Engelse stadions en lagere divisies.

In de jaren 90 beleefde Brentford bovendien een sportief interessante periode.

Onder trainer Phil Holder werd de club in 1991/92 kampioen van de Third Division. Spelers als Terry Evans, Gary Blissett en Marcus Gayle behoorden tot de herkenbare gezichten van die ploeg.

Daardoor hebben shirts uit deze periode voor Brentford-supporters een bijzondere nostalgische waarde.

De promotie van 1991/92

Het seizoen 1991/92 is een belangrijk hoofdstuk uit de moderne clubhistorie.

Brentford begon het seizoen met promotie als doelstelling en wist uiteindelijk de titel in de Third Division te pakken.

De ploeg van Phil Holder kende een indrukwekkende slotfase en promoveerde als kampioen naar het tweede niveau.

Het was een van de grootste successen op Griffin Park sinds de vooroorlogse periode.

Spelers als Gary Blissett, Terry Evans en Marcus Gayle werden sterk verbonden met deze generatie.

Voor liefhebbers van retro Engelse voetbalshirts vertegenwoordigen de shirts uit deze periode precies het soort voetbalcultuur waarvoor de vroege jaren 90 tegenwoordig zo geliefd zijn.

Brentford en de terugkeer naar de Premier League

Het moderne Brentford-verhaal kreeg vanaf de jaren 2010 steeds meer vorm.

De club ontwikkelde een bijzondere manier van werken waarin scouting, spelersontwikkeling en data-analyse een grote rol kregen.

Onder trainer Thomas Frank werd Brentford bovendien herkenbaar door verzorgd aanvalsspel, hoge intensiteit en slimme standaardsituaties.

In 2020 bereikte Brentford de finale van de Championship-play-offs, maar promotie bleef toen uit.

Een jaar later lukte het wel.

Op 29 mei 2021 versloeg Brentford Swansea City met 2-0 op Wembley. Ivan Toney en Emiliano Marcondes maakten de doelpunten.

Daarmee keerde Brentford voor het eerst sinds 1947 terug naar de hoogste Engelse divisie.

De eerste Premier League-wedstrijd

De terugkeer naar de Engelse top kreeg direct een bijzonder vervolg.

Op 13 augustus 2021 speelde Brentford de openingswedstrijd van het Premier League-seizoen tegen Arsenal.

In een sfeervol nieuw stadion wonnen The Bees met 2-0.

Sergi Canós opende de score en Christian Nørgaard maakte in de tweede helft de tweede treffer.

Voor de club betekende het meer dan alleen drie punten. Na decennia in de lagere divisies stond Brentford opnieuw tegenover een van de grootste clubs van Engeland en won het meteen.

De wedstrijd geldt daardoor als een van de meest symbolische momenten uit de recente clubhistorie.

Beroemde spelers van Brentford FC

Brentford heeft door de jaren heen verschillende spelers gekend die uitgroeiden tot clublegendes.

Een van de belangrijkste namen uit de vroege geschiedenis is Jack Holliday. De spits speelde een hoofdrol tijdens de succesvolle jaren dertig en scoorde in het seizoen 1932/33 maar liefst 38 competitiedoelpunten.

In de jaren vijftig en zestig werden Jim Towers en George Francis beroemd als aanvallend duo. Samen stonden zij bekend als de Terrible Twins en maakten ze honderden doelpunten voor Brentford.

Towers groeide uit tot de topscorer aller tijden van de club.

Ook Ken Coote behoort tot de grootste namen uit de Brentford-historie. De verdediger speelde meer dan vijfhonderd wedstrijden voor de club en werd een symbool van trouw en continuïteit.

In latere generaties kregen spelers als Terry Evans, Gary Blissett, Marcus Gayle, Kevin O’Connor en Lloyd Owusu een cultstatus bij de supporters.

Stan Bowles bij Brentford

Een opvallende naam in de geschiedenis van Brentford is Stan Bowles.

De technisch briljante middenvelder werd vooral beroemd bij Queens Park Rangers, maar speelde aan het einde van zijn loopbaan ook voor Brentford.

Bowles paste perfect bij het Engelse voetbal van die tijd. Hij was creatief, eigenzinnig en onvoorspelbaar en groeide uit tot een van de kleurrijkste spelers van zijn generatie.

Zijn periode op Griffin Park droeg bij aan het cultkarakter van Brentford in de jaren 80.

Juist spelers als Bowles laten zien waarom retro voetbalcultuur niet alleen draait om grote prijzen. Persoonlijkheid, stadioncultuur en herinneringen aan bijzondere spelers zijn minstens zo belangrijk.

Ivan Toney en het moderne Brentford

Binnen het moderne Brentford-verhaal neemt Ivan Toney een belangrijke plaats in.

De spits kwam in 2020 naar de club en werd direct een cruciale speler.

In zijn eerste seizoen maakte hij 33 competitiedoelpunten en hielp hij Brentford via de play-offs naar de Premier League.

Ook op het hoogste niveau bleef Toney belangrijk met zijn fysieke kracht, overzicht, penalty’s en doelpunten.

Samen met spelers als Bryan Mbeumo, Christian Nørgaard, David Raya, Pontus Jansson en Rico Henry vormde hij onderdeel van de generatie die Brentford opnieuw op de Engelse voetbalkaart zette.

Bekende trainers van Brentford

De belangrijkste trainer uit de vroege clubgeschiedenis is zonder twijfel Harry Curtis.

Onder zijn leiding klom Brentford vanuit het derde niveau naar de First Division en behaalde de club zijn hoogste eindklassering ooit.

Veel later speelde Phil Holder een belangrijke rol bij het kampioenschap van 1991/92.

In de moderne periode werd Thomas Frank een bepalende trainer. De Deen kwam aanvankelijk als assistent naar Brentford en werd in 2018 hoofdtrainer.

Onder Frank ontwikkelde Brentford zich tot een technisch verzorgd en tactisch flexibel elftal. De ploeg combineerde hoge druk, snelle omschakelingen en sterke standaardsituaties met slimme spelersrekrutering.

De promotie naar de Premier League in 2021 vormde het hoogtepunt van die ontwikkeling.

Welke prijzen heeft Brentford gewonnen?

Brentford beschikt niet over een prijzenkast zoals Arsenal, Liverpool of Manchester United, maar heeft binnen zijn eigen geschiedenis verschillende belangrijke kampioenschappen gevierd.

Vooral de jaren dertig vormden een succesvolle periode.

De belangrijkste prestaties zijn onder meer:

• Kampioen Third Division South: 1932/33
• Kampioen Second Division: 1934/35
• Kampioen Fourth Division: 1962/63
• Kampioen Fourth Division: 1998/99
• Kampioen Third Division: 1991/92
• Promotie naar de Premier League via de play-offs: 2020/21
• Winnaar London War Cup: 1942
• Vijfde plaats in de First Division: 1935/36

Voor Brentford-supporters zijn promoties vaak net zo belangrijk geweest als traditionele bekers.

De geschiedenis van The Bees bestaat immers voor een groot deel uit klimmen door het Engelse competitiesysteem.

West-Londense rivaliteiten

Door de ligging van Brentford spelen lokale rivaliteiten een belangrijke rol binnen de supporterscultuur.

Vooral wedstrijden tegen Queens Park Rangers hebben historisch veel betekenis. De clubs liggen geografisch dicht bij elkaar en kwamen in verschillende divisies regelmatig tegenover elkaar te staan.

Een bijzonder hoofdstuk ontstond in 1967.

Er lagen destijds plannen om Brentford samen te voegen met QPR en Griffin Park uiteindelijk te sluiten. Brentford-supporters en lokale zakenmensen kwamen hiertegen in verzet en hielpen voorkomen dat de club zou verdwijnen.

Daardoor kreeg de rivaliteit met QPR een extra historische lading.

Ook wedstrijden tegen andere Londense clubs zoals Fulham hebben vanwege de geografische nabijheid een bijzonder karakter.

Supporterscultuur van Brentford

Brentford is altijd sterk verbonden geweest met zijn lokale omgeving.

Waar veel grote Londense clubs supporters over de hele wereld hebben, behield Brentford lange tijd het gevoel van een echte buurtclub.

Dat werd versterkt door Griffin Park.

Supporters liepen vanuit omliggende straten naar het stadion, bezochten de pubs rondom het terrein en stonden dicht op het veld.

De bijnaam The Bees, de rood-witte sjaals en traditionele supportersliederen vormden gezamenlijk een herkenbare voetbalcultuur.

Ook na de verhuizing naar het nieuwe stadion blijft die lokale identiteit belangrijk.

De groei van Brentford richting de Premier League heeft de club groter en internationaler gemaakt, maar de historische verbondenheid met West-Londen blijft een belangrijk onderdeel van het karakter.

Opmerkelijke feiten over Brentford FC

Brentford beschikt over verschillende bijzondere verhalen die perfect passen bij een club met zo’n lange geschiedenis.

Zo won Brentford in het seizoen 1929/30 alle 21 thuiswedstrijden in de competitie. Een uitzonderlijke prestatie die nooit door een andere club in de Engelse Football League werd verbeterd.

Griffin Park stond bovendien jarenlang bekend als het stadion met een pub op iedere hoek. Dat maakte het terrein tot een van de herkenbaarste oude voetbalstadions van Engeland.

Een ander opmerkelijk moment vond plaats in 1967, toen plannen bestonden om Brentford te laten verdwijnen en Griffin Park door Queens Park Rangers te laten gebruiken. Dankzij ingrijpen van supporters en lokale betrokkenen bleef de club bestaan.

Ook de periode tussen twee seizoenen op het hoogste niveau is bijzonder.

Na de degradatie in 1947 moest Brentford 74 jaar wachten voordat de club in 2021 weer op het hoogste Engelse niveau uitkwam.

En zelfs de bijnaam The Bees lijkt te zijn ontstaan door een verkeerd verstane supporterskreet. Het is precies het soort verhaal dat bij de eigenzinnige historie van Brentford past.

Waarom Brentford retro voetbalshirts bijzonder zijn

Een Brentford retro voetbalshirt staat voor meer dan rood-witte strepen.

De shirts verwijzen naar Griffin Park, lokale Londense voetbalcultuur en periodes waarin de club voortdurend tussen verschillende divisies bewoog.

Vooral klassieke shirts uit de jaren 80 en 90 hebben een uitstraling die sterk verbonden is met het traditionele Engelse voetbal. Grote sponsors, opvallende kragen, wijde mouwen en synthetische materialen geven deze shirts een heel ander karakter dan moderne voetbaltenues.

Daarbij is Brentford bij uitstek een club waarbij oude shirts herinneringen oproepen aan specifieke spelers, promotieseizoenen en tribunes.

Van Jim Towers en George Francis tot Gary Blissett, Marcus Gayle en de latere Premier League-generatie: iedere periode heeft zijn eigen verhaal.

Brentford FC retro voetbalshirts

De Brentford FC retro voetbalshirts combineren een van de meest herkenbare kleurstellingen uit het Engelse voetbal met de historie van een echte Londense cultclub.

De rood-witte strepen, verschillende historische clublogo’s en klassieke sponsors maken oude Brentford-shirts bijzonder aantrekkelijk voor liefhebbers van vintage voetbalshirts.

Daarachter schuilt bovendien meer dan een eeuw voetbalgeschiedenis.

Van de gouden jaren onder Harry Curtis tot de pubs rond Griffin Park, van kampioenschappen in de lagere divisies tot de langverwachte terugkeer naar de Premier League: Brentford heeft altijd een eigen route gevolgd.

Voor verzamelaars en liefhebbers van klassieke Engelse voetbalcultuur is een Brentford retro voetbalshirt daarom een shirt met een verhaal dat veel verder gaat dan alleen de Premier League.